Kitty Lansink, getrouwd met de 67-jarige Gerry:

“Door toeval kwamen we van het ene in het andere scenario terecht.”

 

“Het leek zo’n gewone maandag in april te worden”, vertelt Kitty. “Mijn man Gerry deed gewoontegetrouw een bakkie bij de buurman. Toen hij terug was, ging ik mijn vriendin bezoeken. Ik zat daar goed en wel toen Gerry belde met de vraag waar ik was. De naam van mijn vriendin herkende hij niet.

 

Vreemd, dacht ik toen. Maar ik werd pas echt gealarmeerd toen ik er bij thuiskomst achter kwam dat hij zich niet eens kon herinneren dat we kinderen hebben! Op advies van mijn dochter heb ik de huisartsenpost gebeld. Het was inmiddels na vijven.

 

Gelukkig mochten we direct langskomen. Vanaf dat moment kwamen we in een stroomversnelling terecht.”

Blij met de snelle zorg

“De dienstdoende arts vond mijn man erg afwezig en regelde meteen een ambulance om Gerry naar het ziekenhuis te brengen. Gerry heeft in de loop der jaren een medisch dossier opgebouwd. Daar was bij de aanvullende onderzoeken aandacht voor. Misschien dat er wel sprake was van een TIA. Er is toen snel gehandeld en een scan gemaakt. Er wordt vaak gemopperd over de zorg. Dat het duur is, dat je lang moet wachten of van het kastje naar de muur wordt gestuurd. Maar ik kan niet anders zeggen dan dat we erg blij zijn met de snelle zorg die we mochten ontvangen.”

Slecht nieuws in het kielzog

Gerry heeft de nacht in het ziekenhuis doorgebracht en mocht de volgende dag weer naar huis. Langzaamaan kwam het geheugen weer terug. Twee dagen later kregen Kitty en Gerry een telefoontje van het ziekenhuis.

Kitty: ”We moesten terugkomen voor een tweede scan, omdat uit een van de onderzoeken bleek dat er vlekjes op Gerry’s longen zaten. Je kunt je voorstellen dat we het ergste vreesden.”

Snelle scans en uitslagen

Kitty: “De uitslag zouden we eigenlijk een week later krijgen. Maar bij thuiskomst werden we al gebeld door de arts met de mededeling dat alles goed was. Terugkijkend ben ik blij dat we alle scans en de uitslagen zo snel hebben gekregen.”

 

“Door het snelle telefoontje van de longarts waren we gerustgesteld.”

Goed hersteld

Gerry: “Gelukkig gaat het nu weer goed met mij. Ik was verrast toen ik hoorde dat ik niet de eerste in onze buurtgemeenschap bleek te zijn die kortstondig geheugenverlies heeft gehad. Het was een bijzondere ervaring. Ik heb het op dat moment allemaal maar over me heen laten komen. Of er kans op herhaling is? Ja, maar dit kan iedereen overkomen. Ook bij de longarts hoef ik niet terug te komen.”


Deel deze pagina:
 

 


Bekijk ook: